عذاب آسمان ي بردشمن غدير

واقعه‏ي عجيبي که به عنوان يک معجزه،امضاي الهي رابرخط پايان غديرثبت کردجريان

 «حارث فهري»بودکه درآخرين ساعات روزسوم،

بهمراه دوازده نفرازاصحابش نزدپيامبرصلي اللَّه عليه وآله آمدند

واوازطرف بقيه گفت:

اي محمد سه سؤال ازتودارم:

 شهادت به يگانگي خداوندوپيامبري خودراازجانب پروردگارت آورده‏اي ياازپيش

 خودگفتي؟آيانمازوزکات وحج وجهادراازجانب پروردگارآورده‏اي ياازپيش خودگفتي؟

آيااين علي بن ابي‏طالب که گفتي:

 ازجانب پروردگارگفتي ياازپيش خودگفتي؟

حضرت درجواب هرسه سؤال فرمودند:

خداوند به من وحي کرده است،وواسطه‏ي بين من وخداجبرئيل است،

ومن اعلان کننده‏ي پيام خداهستم وبدون اجازه‏ي پروردگارم خبري رااعلان نمي‏کنم.

حارث گفت:

«خدايا،اگرآنچه محمدمي‏گويدحق وازجانب توست

 سنگي ازآسمان برما ببارياعذاب دردناک ي برما بفرست». وبه روايتي:

 «خدايا،اگرمحمددرآنچه مي‏گويدصاد ق وراستگواست شعله‏اي ازآتش برمابفرست»!!

همين که سخن حارث تمام شد و به راه افتاد،

خداوند سنگي ازآسمان براو فرستاد که ازمغزش واردشد وازدُبُرش  خارج گرديد

وهمانجا اوراهلاک کرد .

درروايت ديگر:

ابرغليظ ي ظاهرشدورعد و برق ي به وجودآمد و صاعقه‏اي رخداد وآتشي فرودآمد

 وهمه‏ي  آن دوازده نفررا سوزانيد.

بعدازاين ماجرا،آيه ناز ل شد:

 «سَأَل سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ،لِلْکافِرينَ لَيْسَ لَهُدافِعٌ...»،

يعني

«درخواست کننده‏اي عذاب واقع شدني رادرخواست کردکه کسي نتواندآنرادفع کند».

پيامبرصلي اللَّه عليه وآله به اصحابشان فرمودند:

آيا ديديد وشنيديد ؟گفتند : آري.

بااين معجزه،برهمگان مسلم شدکه

«غدير»

ازمنبع وحي سرچشمه گرفته ويک فرمان الهي است.

بحارالانوار: ج 37 ص 136 و 162 و 167. عوالم: ج 3:15 ص 56 و 57 و 129 و 144.

الغدير: ج 1 ص 193.