هر گه كه نسیم از ره بغداد آید

ما را ز حدیث عشق و خون‏ یاد آید

اى گل كه به گردن تو غل افكندند

از صبر تو زنجیر به فریاد آید

----

آنچنان ز هر ستم انداخت مرا

كه اجل ره سپر باغ جنان ساخت مرا

عجبى نیست اگر وقت عیادت پسرم

دید با این تن كاهیده و نشناخت مرا

----

حجت هفتم پناه دین ولى كردگار

موسى كاظم كه باشد یك تن از هشت و چهار

آنكه آمد موسى عمران پى كسب شرف

بر سر خوان عطایش چون سلیمان ریزه خوار

----

اى بر همه خلق مقتدا ادركنى

اى روح و روان مرتضى ادركنى

اى موسى كاظم اى امام محبوس

اى یوسف آل مصطفى ادركنى

----

امشب رضا ز سوز جگر گریه مى‏كند

مانند سیل ز ابر بصر گریه مى‏كند

تنها پسر نه، دختر چشم انتظار هم

از داغ جانگداز پدر گریه مى ‏كند