تا صورت پیوند جهان بود علی بود،علی بود

تا نقش زمین وزمان بود علی بود،علی بود

شاهی که ولی بود و وصی بود،علی بود

سلطان سخا و کرم وجود،علی بود

هم آدم وهم شیث و هم ادریس وهم الیاس

هم صالح وپیغمبرو داوود،علی بود

هم موسی وهم عیسی وهم خضرو هم ایوب

هم یوسف وهم یونس وهم هود،علی بود

مسجود ملائک که شدم زعلی شد

آدم که یکی قبله ومسجود،علی بود

آن عارف سجادکه خاک درش از قدر

بر کنگره ی عرش بیفزود،علی بود

هم اول و هم آخر وهم ظاهر و باطن

آن لحمک لحمی بشنو تا که بدانی

آن یار که او نفس نبی بود،علی بود

موسی و عصا و ید بیضا و نبوت

در مصربه فرعون که بنمود،علی بود

چندانکه که در آفاق نظرکردم و دیدم

از روی یقین در همه موجود،علی بود

خاتم که در انگشت سلیمان نبی بود

آن نور خدایی که براو بود،علی بود

آن شاه سرافراز که اندر شب معراج

با احمد مختاریکی بود ،علی بود

آن قلعه گشایی که در قلعه خیبر

برکند به یک حمله و بگشود،علی بود

آن گرد سرافراز که اندر ره اسلام

تا که نشد راست نیاسود،علی بود

آن شیر دلاور که برای طمع نفس

بر خوان جهان پنجه نیالود،علی بود

این کفرنباشد سخن کفر نه این است

تا هست،علی باشدو تابود،علی بود

********************************************

هرچه دارم از عطای دلبر دارم

تا قیامت دلبر من حیدر است

پر زند مرغ دلم در کوی او

قبله عشاق عالم کوی او

بر سر زلفش دلم گشته اسیر

من غلام و او امیر است و امیر

خیره یوسف بر رخ زیبای او

گشته عیسی واله و شیدای او

موسی عمران شده دیوانه اش

حاتم طایی گدای خانه اش

صد سلیمان عاشق و حیران او

گشته جبریل امین دربان او

بر در جنت چنین داور نوشت

روی ماهش می برد دل از بهشت

مرغ دل پر می زند سوی غدیر

تا که بیند او هیاهوی غدیر

وادی خم گشته دریایی زنور

می تراود اشک شوق از چشم حور

حاجیان ایستاده در صحرای عشق

بادها پر گشته از مینای عشق

بر جهاز اشتران پیغمبر است

در کنار او ولیش حیدر است

دست خود بالا برد با دست علی

گفت این نکته با آوای جلی

هرکه در دنیا منم آقای او

بعد من باشد علی مولای او

شاعر:مهدی محمدزاده