امام   رئوف    و    رئوف   امامان

درش باب حاجت  کفش باب احسان

دمش روح رحمت دلش عرش رحمان

هم  او  کعبه دل  هم  او  قبله جان

کرم بین که با آن جلال و شرف او

ضمانت   کند  در  بیابان   ز  آهو

تو   حج      فقیران  ناآشنائی

تو رکن و مقامی تو سعی و صفائی

تو  روح      نمازی توجان دعائی

تو باب المرادی تو مشکل گشائی

تو مولا علی ابن موسی الرضائی

منم سائل وعبد دیرینه تو

دلم گشته ایوان آئینه تو

خوشا حال آنکو زفیض عظیمت

خدا را زیارت کند در حریمت

به جود جوادت به دست کریمت

به اجداد پاکت به رب رحیمت

که چون نور در کلبه تارم آئی

سه جائی که گفتی بفریادم آئی