نگیر از شب من آفتاب فردا را  

  نبند روی من آن چشمه‏های زیبا را
تو گاهواره ماه و ستاره‏ها هستی  

   خدا به نام تو کرده است آسمان‏ها را
تو در ادامه هاجر به خاک آمده‏ای  

   که باز سجده کنی امتحان عظمی را
خدا سپرده بدستت چهار اسماعیل   

    که چشمه چشمه گلستان کنند دنیا را
چه کرده‏ای که به آغوش مهربانی تو  

  سپرده‏اند جگر گوشه‏های زهرا علیهاالسلام را
بگو چه بر سر بانوی آب آمده است  

   که باز می‏شنوم رود رود دریا را
تبر چگونه شکسته‏ست شاخه و برگ تو را  

   چطور خم شده‏ای بر زمین، سپیدارا!
بخوان! دوباره بخوان با گلوی مرثیه‏ها  

   حدیث تشنه‏ترین دست‏های صحرا را
از آسمان به زمین آمده است گیسویت  

   که سربلند کند دختران حوّا را

پانته آصفایی