بیاطبیب دلم عقده ازدلم وا کن

بیا و درد من خسته را مداوا کن

بیا و با نگهت ای زلال پاکیها

مرا که گم شده ام در گناه پیدا کن

تویی که بردن نامت کلید هر قفل است

بیا قفل لبم را به نام خود وا کن

ببین به نخل امیدم نمانده برگ وبری

بهار زندگیم را بیا شکوفا کن

به پیشگاه تو از ذره کمترم ای مهر

به قدر نیم نگاهی مرا تماشاکن

نگر تو حال پریشان و مضطر مارو

ترحمی به دل زارو خسته ما کن

شاعر:مهدی محمدزاده